با تصویب و ابلاغ «قانون حمایت از کودکان و نوجوانان بی‌سرپرست و بدسرپرست» بیم و امیدهای فراوان و در عین حال سؤالات و ابهامات متعددی ایجاد شد. با این حال یکی از دغدغه‌های اصلی می‌تواند این موضوع باشد که این قانون تا چه اندازه مبتنی بر یافته‌های علمی بویژه علوم رفتاری و روانشناسی تدوین و تصویب شده است و تا چه اندازه می‌تواند منافع کودکانی را تأمین کند که حتی در بهترین شرایط نگهداری نیز در معرض خطر هستند. گفتگوی حاضر را مریم جهان‌پناه با دکتر رضا رزاقی انجام داده است و در روزنامه ایران منتشر شده است.

ادامه مطلب