مقایسه قانون حمایت از کودکان بدون سرپرست مصوب ۱۳۵۳ با قانون حاضر حاکی از آن است که ادعاهای طراحان لایحه برای تسهیل فرزندخواندگی و افزایش دامنه کودکانی که می‌توان سرپرستی آنها را واگذار کرد، تامین نشده است. به زودی در نوشته‌های جداگانه‌ای مطالعه‌ای مقایسه‌ای میان قانون مصوب ۱۳۵۳، قانون حاضر و لایحه دولت تغییرات قانونی را موشکافی خواهیم کرد.

ماده۱ سرپرستی کودکان و نوجوانان فاقد سرپرست به منظور تأمین نیازهای مادی و معنوی آنان، با اذن مقام معظم رهبری و مطابق مقررات این قانون صورت می‌گیرد.

ماده۲ امور مربوط به سرپرستی کودکان و نوجوانان بی‌سرپرست، با سازمان بهزیستی کشور است که در این قانون به اختصار سازمان نامیده می‌شود.

Adoption1-580x385برای اطلاع ار روند تصویب این قانون و دسترسی به مستندات این مراحل به فرزندخواندگی: قانونی که به آخر رسید، مراجعه کنید. برای مرور سریع آنچه در این مسیر اتفاق افتاده است به تاریخ‌نگاری این قانون مراجعه کنید

ماده۳  کلیه اتباع ایرانی مقیم ایران می‌توانند سرپرستی کودکان و نوجوانان مشمول این قانون را با رعایت مقررات مندرج در آن و با حکم دادگاه صالح برعهده گیرند.

ماده۴  ایرانیان مقیم خارج از کشور می‌توانند تقاضای سرپرستی خود را از طریق سفارتخانه یا دفاتر حفاظت از منافع جمهوری اسلامی ایران به سازمان تقدیم نمایند. سفارتخانه‌ها و یا دفاتر یاد شده موظفند در اجرای این قانون، با سازمان همکاری نمایند و سازمان موظف است با حکم دادگاه صالح به درخواست متقاضی رسیدگی نماید.

ماده۵  افراد زیر میتوانند سرپرستی کودکان و نوجوانان مشمول این قانون را از سازمان درخواست نمایند.

الف ـ زن و شوهری که پنج‌سال از تاریخ ازدواج آنان گذشته باشد و از این ازدواج صاحب فرزند نشده باشند، مشروط به این‌که حداقل یکی‌از آنان بیش از سی‌سال سن داشته باشد.
ب ـ زن و شوهر دارای فرزند مشروط بر این‌که حداقل یکی از آنان بیش از سی‌سال سن داشته باشد.
ج ـ دختران و زنان بدون شوهر، درصورتی‌که حداقل سی‌سال سن داشته باشند، منحصراً حق سرپرستی اناث را خواهند داشت.

تبصره۱ چنانچه به تشخیص سازمان پزشکی قانونی امکان بچه‌دار شدن زوجین وجود نداشته باشد، درخواست‌کنندگان از شرط مدت پنج‌سال مقرر در بند (الف) این ماده مستثنی می‌باشند.

تبصره۲ چنانچه درخواست‌کنندگان سرپرستی از بستگان کودک یا نوجوان باشند، دادگاه با اخذ نظر سازمان و با رعایت مصلحت کودک و نوجوان می‌تواند آنان را از برخی شرایط مقرر در این ماده مستثنی نماید.

تبصره۳  اولویت در پذیرش سرپرستی به ترتیب با زن و شوهر بدون فرزند، سپس زنان و دختران بدون‌شوهر فاقدفرزند و در نهایت زن و شوهر دارای فرزند است.

تبصره۴  درخواست‌کنندگان کمتر از پنجاه‌سال سن، نسبت‌به درخواست‌کنندگانی که پنجاه‌سال و بیشتر دارند، درشرایط مساوی اولویت ‌دارند.

تبصره۵  در مواردی که زن و شوهر درخواست‌کننده سرپرستی باشند، درخواست باید به طور مشترک از طرف آنان تنظیم و ارائه گردد.

ماده۶  درخواست‌کنندگان سرپرستی باید دارای شرایط زیر باشند:

الف ـ تقیّد به انجام واجبات و ترک محرمات
ب ـ عدم محکومیت جزائی مؤثر با رعایت موارد مقرر در قانون مجازات اسلامی
ج ـ تمکن مالی
دـ عدم حجر
هـ ـ سلامت جسمی و روانی لازم و توانایی عملی برای نگهداری و تربیت کودکان و نوجوانان تحت سرپرستی
وـ نداشتن اعتیاد به مواد مخدر، مواد روانگردان و الکل
زـ صلاحیت اخلاقی
ح ـ عدم ابتلاء به بیماری‌های واگیر و یا صعب‌العلاج ط ـ اعتقاد به یکی از ادیان مصرح در قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران

تبصره۱ رعایت اشتـراکات دینی مـیان سرپرسـت و افراد تحت سـرپرستی الزامی است. دادگاه صالح با رعایت مصلحت کودک و نوجوان غیرمسلمان، سرپرستی وی را به درخواست‌کنندگان مسلمان می‌سپارد.

تبصره۲  درصورتی که متقاضی سرپرستی، ادعای یافتن طفلی را بنماید و ادعای وی در دادگاه ثابت شود، چنانچه واجد شرایط مندرج در این قانون برای سرپرستی باشد در اولویت واگذاری سرپرستی قرار می‌گیرد.

ماده۷ درخواست‌کنندگان نمی‌توانند بیش از دو کودک یا نوجوان را سرپرستی نمایند مگر در مواردی که کودکان یا نوجوانان تحت سرپرستی، اعضای یک خانواده باشند.

ماده۸  سپردن سرپرستی افراد موضوع این قانون در صورتی مجاز است که دارای یکی از شرایط ذیل باشند:

الف ـ امکان شناخت هیچ یک از پدر، مادر و جدپدری آنان وجود نداشته باشد.
ب ـ پدر، مادر، جدپدری و وصی منصوب ازسوی ولی ‌قهری‌ آنان در قید حیات نباشند.
ج ـ افرادی که سرپرستی آنان به موجب حکم مراجع صلاحیتدار به سازمان سپرده گردیده و تا زمان دوسال از تاریخ سپردن آنان به سازمان، پدر یا مادر و یا جدپدری و وصی منصوب از سوی ولی قهری برای سرپرستی آنان مراجعه ننموده باشند.
دـ هیچ یک از پدر، مادر و جدپدری آنان و وصی منصوب از سوی ولی قهری صلاحیت سرپرستی را نداشته باشند و به تشخیص دادگاه صالح این امر حتی با ضم امین یا ناظر نیز حاصل نشود.

تبصره۱ چنانچه پدر یا مادر یا جدپدری کودک یا نوجوان و وصی منصوب از سوی ولی قهری مراجعه کنند، دادگاه در صورتی‌که آنان را واجد صلاحیت لازم ولو با ضم امین یا ناظر تشخیص دهد و مفسده مهمی نیز کودک یا نوجوان را تهدید نکند؛ با اخذ نظر سازمان با رعایت حق حضانت مادر و تقدم آن نسبت به استرداد آنان حکم صادر می‌کند در غیر این‌صورت حکم سرپرستی ابقاء می‌شود.

تبصره۲ در صورت وجود اقارب طبقه دوم و تقاضای هر یک از آنان و وجود شرایط، سرپرستی به وی واگذار می‌شود و در صورت تعدد تقاضا و یکسانی شرایط متقاضیان، سرپرست با قرعه انتخاب می‌گردد. در صورت نبود اقارب طبقه دوم بین اقارب طبقه سوم بدین نحو عمل می‌شود.

ماده۹  کلیه کودکان و نوجوانان نابالغ و نیز افراد بالغ زیر شانزده سال که به تشخیص دادگاه، عدم رشد و یا نیاز آنان به سرپرستی احراز شود و واجد شرایط مذکور در ماده (۸) این قانون باشند، مشمول مفاد این قانون می‌گردند.

ماده ۱۱۸۴ قانون مدنی هر گاه ولی قهری طفل، رعایت غبطه‌ی صغیر را ننماید و مرتکب اقداماتی شود که موجب ضرر مولی‌علیه گردد به تقاضای یکی از اقارب وی و یا به درخواست رئیس حوزه‌ی قضایی، پس از اثبات، دادگاه ولی مذکور را عزل و از تصرف در اموال صغیر منع و برای اداره‌ی امور مالی طفل، فرد صالحی را به عنوان قیم تعیین می‌نماید. همچنین اگر ولی قهری به واسطه‌ی کبر سن و یا بیماری و امثال آن قادر به اداره اموال مولی‌علیه نباشد و شخصی را هم برای این امر تعیین ننماید، طبق مقررات این ماده فردی به عنوان امین به ولی قهری منضم می‌گردد.
ماده ۱۱۸۷ قانون مدنی هر گاه ولی قهری منحصر، به واسطه‌ی غیبت یا حبس به هر علتی که نتواند به امور مولی‌علیه رسیدگی کند و کسی را هم از طرف خود معین نکرده باشد، حاکم یک نفر امین به پیشنهادمدعی‌العموم برای تصدی و اداره‌ی اموال مولی‌علیه و سایر امور راجعه به او موقتاً معین خواهد کرد.

ماده۱۰ در کلیه مواردی که هیچ یک از پدر، مادر یا جدپدری یا وصی منصوب از سوی ولی قهری صلاحیت سرپرستی را ولو با ضم امین یا ناظر نداشته باشند، دادگاه می‌تواند مطابق این قانون و با رعایت مواد(۱۱۸۴) و(۱۱۸۷) قانون مدنی و با اخذ نظر مشورتی سازمان، مسؤولیت قیم یا امین مذکور در این مواد را به یکی از درخواست‌کنندگان سرپرستی واگذار نماید.

ماده۱۱  تقاضانامه درخواست‌کنندگان سرپرستی باید به سازمان ارائه گردد و سازمان مکلف است حداکثر پس از دو ماه نسبت به اعلام نظر کارشناسی آن را به دادگاه صالح تقدیم دارد. دادگاه با احراز شرایط مقرر در این قانون و با لحاظ نظریه سازمان، نسبت به صدور قرار سرپرستی آزمایشی ششماهه اقدام می‌نماید. قرار صادره به دادستان، متقاضی و سازمان ابلاغ می‌گردد.

ماده۱۲ دادگاه می‌تواند در دوره سرپرستی آزمایشی، در صورت زوال و یا عدم تحقق هر یک از شرایط مقرر در این قانون به تقاضای دادستان و یا سرپرست منحصر یا سرپرستان کودک یا نوجوان و با اطلاع قبلی سازمان و همچنین با تقاضای سازمان قرار صادره را فسخ نماید.

ماده۱۳  پس از پایان دوره سرپرستی آزمایشی، دادگاه با لحاظ نظر سازمان و با رعایت مفاد مواد (۱۴) و (۱۵) این قانون، اقدام به صدور حکم سرپرستی و ابلاغ آن به اشخاص مذکور در ماده (۱۱) می‌نماید.

ماده۱۴  دادگاه در صورتی حکم سرپرستی صادر می‌نماید که درخواست‌کننده سرپرستی بخشـی از اموال یا حقوق خـود را به کودک یا نوجـوان تحت سرپرستی تملیک کند. تشخیص نوع و میزان مال یا حقوق مزبور با دادگاه است. در مواردی که دادگاه تشخیص دهد اخذ تضمین عینی از درخواست‌کننده ممکن یا به مصلحت نیست و سرپرستی کودک یا نوجوان ضرورت داشته باشد، دستور اخذ تعهد کتبی به تملیک بخشی از اموال یا حقوق در آینده را صادر و پس از قبول درخواست‌کننده و انجام دستور، حکم سرپرستی صادر می‌کند.

تبصره  در صورتی‌که دادگاه تشخیص دهد اعطای سرپرستی بدون اجرای مفاد این ماده به مصلحت کودک یا نوجوان می‌باشد، به صدور حکم سرپرستی اقدام می‌نماید.

ماده۱۵ درخواست‌کننده منحصر یا درخواست‌کنندگان سرپرستی باید متعهد گردند که تمامی هزینه‌های مربوط به نگهداری و تربیت و تحصیل افراد تحت سرپرستی را تأمین نمایند. این حکم حتی پس از فوت سرپرست منحصر یا سرپرستان نیز تا تعیین سرپرست جدید، برای کودک یا نوجوان جاری می‌باشد. بدین منظور سرپرست منحصر یا سرپرستان، موظفند با نظر سازمان خود را نزد یکی از شرکت‌های بیمه به‌نفع کودک یا نوجوان تحت سرپرستی بیمه عمر کنند.

تبصره  در صورتی‌که دادگاه تشخیص دهد اعطای سرپرستی بدون اجرای مفاد این ماده به مصلحت کودک یا نوجوان می‌باشد به صدور حکم سرپرستی اقدام می‌کند.

ماده۱۶  اموالی که در مالکیت صغیر تحت سرپرستی قرار دارد درصورتی اداره آن به سرپرست موضوع این قانون سپرده می‌شود که طفل فاقد ولی قهری باشد و یا ولی قهری وی برای اداره اموال او شخصی را تعیین نکرده باشد و مرجع صالح قضائی قیمومت طفل را بر عهده سرپرست قرار داده باشد.

ماده۱۷  تکالیف سرپرست نسبت به کودک یا نوجوان از لحاظ نگهداری، تربیت و نفقه، با رعایت تبصره ماده (۱۵) و احترام، نظیر تکالیف والدین نسبت به اولاد است. کودک یا نوجوان تحت سرپرستی نیز مکلف است نسبت به سرپرست، احترامات متناسب با شأن وی را رعایت کند.

ماده۱۸  صدور حکم سرپرستی، به هیچ وجه موجب قطع پرداخت مستمری که به موجب قانون به کودک یا نوجوان تعلق گرفته یا می‌گیرد، نمی‌شود.

ماده۱۹ در صورت فوت سرپرست منحصر یا سرپرستان که مشمول یکی از صندوق‌های بازنشستگی بوده‌اند، افراد تحت سرپرستی در حکم افراد تحت تکفل متوفی محسوب گردیده و تا تعیین سرپرست جدید از مزایای مستمری وظیفه بازماندگان برخوردار خواهند شد.

ماده۲۰  در صورت فوت یا زندگی مستقل و جدایی هر یک از سرپرستان یا وقوع طلاق بین آنان، دادگاه می‌تواند با درخواست سازمان و با رعایت مفاد این قانون، سرپرستی کودک یا نوجوان را به یکی از زوجین یا شخص ثالث واگذار نماید. رعایت نظر کودکان بالغ در این خصوص ضروری است.

ماده۲۱  شخصی‌که سرپرستی افراد تحت حمایت این قانون را بر عهده می‌گیرد از مزایای حمایتی حق اولاد و مرخصی دوره مراقبت برای کودکان زیر سه‌سال (معادل مرخصی دوره زایمان) بهره‌مند می‌باشد. کودک یا نوجوان تحت سرپرستی نیز از مجموعه مزایای بیمه و بیمه‌های تکمیلی وفق مقررات قانونی برخوردار خواهد شد.

ماده۲۲  پس از صدور حکم قطعی سرپرستی، مفاد حکم از سوی دادگاه به اداره ثبت احوال و اداره بهزیستی مربوط ابلاغ می‌شود. اداره ثبت احوال مکلف است نام و نام خانوادگی کودک یا نوجوان تحت سرپرستی و همچنین مفاد حکم سرپرستی را در اسناد سجلی و شناسنامه سرپرست یا زوجین سرپرست وارد کند. همچنین اداره ثبت احوال مکلف است شناسنامه جدیدی برای کودک یا نوجوان تحت سرپرستی با درج نام و نام خانوادگی سرپرست یا زوجین سرپرست صادر و در قسمت توضیحات مفاد حکم سرپرستی و نام و نام خانوادگی والدین واقعی وی را در صورت مشخص بودن، قید نماید.

تبصره۱  اداره ثبت احوال مکلف است سوابق هویت و نسبت واقعی طفل را در پرونده وی حفظ نماید.

تبصره۲  کودک یا نوجوان تحت سرپرستی می‌تواند پس از رسیدن به سن هجده سالگی، صدور شناسنامه جدیدی را برای خود با درج نام والدین واقعی در صورت معلوم بودن، یا نام خانوادگی مورد نظر وی، در صورت معلوم نبودن نام والدین واقعی، ‌از اداره ثبت احوال درخواست نماید.

تبصره۳  اجرای این ماده به موجب آیین‌نامه‌ای است که به وسیله سازمان ثبت احوال کشور و با همکاری سازمان تهیه می‌شود و ظرف سه‌ماه پس از لازم‌الاجراء شدن این قانون به تصویب هیأت وزیران می‌رسد.

ماده۲۳  صدور گذرنامه و خروج کودک یا نوجوان تحت سرپرستی از کشور منوط به موافقت سرپرست منحصر یا سرپرستان و دادستان است. دادستان پس از جلب نظر کارشناسی سازمان با رعایت مصلحت، اتخاذ تصمیم می‌نماید.

تبصره۱  چنانچه خروج از کشور در دوره آزمایشی باشد، سرپرست منحصر یا سرپرستان باید تضمینی ‌مناسب جهت بازگشت کودک یا نوجوان تا پایان دوره آزمایشی، به دادستان بسپارد. ضمناً سازمان مکلف است به طریق اطمینان‌بخشی در مورد رعایت حقوق کودک یا نوجوان در خارج از کشور اقدام لازم را به‌عمل آورد.

تبصره۲  در صورتی‌که مسافرت کودک یا نوجوان به خارج بر وی واجب باشد مانند سفر حج تمتع؛ ‌مفاد این ماده اجراء نخواهد شد. سرپرست یا سرپرستان در هر حال باید موضوع را به سازمان و دادستان اطلاع دهند.

ماده۲۴ دادستان و سازمان درصورتی‌که ضرورت فسخ حکم سرپرستی را احراز نمایند، مراتب را به دادگاه صالح اعلام می‌کنند.

ماده۲۵  حکم سرپرستی، پس از اخذ نظر کارشناسی سازمان، در موارد زیر فسخ می‌شود:

الف ـ هر یک از شرایط مقرر در ماده (۶) این قانون منتفی گردد.
ب ـ تقاضای سرپرست منحصر یا سرپرستان در صورتی‌که سوء رفتار کودک یا نوجوان برای هر یک از آنان غیر قابل تحمل باشد.
ج ـ طفل پس از رشد با سرپرست منحصر یا سرپرستان توافق کند. دـ مشخص شدن پدر یا مادر یا جد پدری کودک یا نوجوان و یا وصی منصوب از سوی ولی قهری در صورتی که صلاحیت لازم برای سرپرستی را ولو با ضم امین یا ناظر از سوی دادگاه، دارا باشند.

تبصره ماده ۲۶ که ازدواج سرپرست و فرزندخوانده را مجاز می‌شمرد، با اعتراض فعالان حقوق کودک و جامعه مدنی شد. برای مرور برخی از این اعتراض‌ها به مرور پرونده ویژه این موضوع – واکنش‌های دیرهنگام به قانون فرزندخواندگی – مراجعه کنید. این اعتراض‌ها به صدور فتوای جایز نبودن چنین ازدواجی توسط آیت‌الله مکارم شیرازی منجر شد.

ماده۲۶  هرگاه سرپرست درصدد ازدواج برآید، باید مشخصات فرد مورد نظر را به دادگاه صالح اعلام نماید. درصورت وقوع ازدواج، سازمان مکلف است گزارش ازدواج را به دادگاه اعلام تا با حصول شرایط این قانون، نسبت به ادامه سرپرستی به صورت مشترک و یا فسخ آن اتخاذ تصمیم نماید.

تبصره   ازدواج چه در زمان حضانت و چه بعد از آن بین سرپرست و فرزندخوانده ممنوع است مگر اینکه دادگاه صالح پس از اخذ نظر مشورتی سازمان،‌ این امر را به مصلحت فرزندخوانده تشخیص دهد.

ماده۲۷  در صورت فسخ حکم سرپرستی تا زمان تعیین سرپرست یا سرپرستان جدید تغییری در مشخصات سجلی فرد تحت سرپرستی صورت نخواهد گرفت.

 ماده۲۸  افرادی که قبل از تصویب این قانون تحت سرپرستی قرار گرفته‌اند، مشمول مقررات این قانون می‌باشند.

ماده۲۹  کسانی که افراد واجد شرایط را قبل از تصویب این قانون به صورت غیرقانونی تحت سرپرستی قرار داده‌اند، مکلف هستند ظرف شش ماه از تاریخ تصویب این قانون تحت نظارت سازمان و دادگاه نسبت به ادامه سرپرستی تعیین تکلیف نمایند. عدم مراجعه پس از مهلت اعطاء شده غیرقانونی بوده و پیگرد قضائی خواهد داشت.

ماده۳۰  افرادی که بنابه دلایل موجه ویا تحت شرایط خاص، سرپرستی کودک یا نوجوانی را حداقل یکسال پیش از سپردن به سازمان، عهده‌دار بوده‌اند با دارا بودن شرایط مقرر در این قانون، نسبت به سرپرستی آنان حق تقدم دارند.

ماده۳۱  ارائه مدارک و اطلاعات مربوط به کودک یا نوجوان تحت سرپرستی، جز به سرپرست یا سرپرستان صرفاً درصورت ضرورت، با رعایت مصلحت کودک یا نوجوان و اجازه دادگاه امکانپذیر است.

ماده۳۲  دادگاه صالح برای رسیدگی به امور مربوط به نگهداری کودکان و نوجوانان بی‌سرپرست، دادگاه محل اقامت درخواست‌کننده است.

ماده۳۳  در کلیه مواردی که به موجب این قانون توسط دادگاه صالح برای کودکان و نوجوانان سرپرست تعیین می‌گردد، دادگاه مکلف است رونوشت رأی را جهت اطلاع به سازمان ارسال نماید. سازمان موظف است در طول دوره سرپرستی، نسبت به این دسته از افراد نظارت کند.

ماده۳۴  اعتراض به آراء صادره تابع قوانین و مقررات جاری و آیین‌دادرسی حسب مورد خواهد بود.

ماده۳۵  سازمان بهزیستی موظف است به‌منظور راهنمایی و مشاوره افرادی که سرپرستی کودکان و نوجوانان را عهده‌دار می‌شوند، اقدام به ایجاد دفتر مشاوره دینی مربوط به امور فرزند خواندگی با همکاری مرکز مدیریت حوزه علمیه نماید. واگذاری سرپرستی کودکان و نوجوانان منوط به تأیید دفتر مذکور خواهد بود.

ماده۳۶  به‌منظور انجام صحیح مسؤولیت پذیرش، نگهداری و مراقبت، حضانت و سرپرستی کودکان بی‌سرپرست و بدسرپرست توسط سازمان بهزیستی کشور و اختیار واگذاری سرپرستی آنان به خانواده‌های واجد شرایط و مؤسسات، آیین‌نامه‌های اجرائی این قانون با پیشنهاد وزارتخانه‌های تعاون، کار و رفاه اجتماعی، دادگستری و کشور ظرف سه‌ماه از تاریخ تصویب این قانون تهیه می‌شود و به تصویب هیأت وزیران می‌رسد.

‌ماده  ۴ قانون تامین زنان و کودکان بی‌سرپرست حمایت‌های موضوع این قانون عبارتند از: بند ۳- نگهداری روزانه یا شبانه‌روزی کودکان و زنان سالمند بی‌سرپرست در واحدهای بهزیستی یا واگذاری سرپرستی و نگهداری این گونه کودکان و‌زنان به افراد واجد شرایط ‌تبصره – کلیه مشمولان واجد شرایط که از سلامتی جسمی و روانی برخوردارند به تشخیص مددکاران ذیربط، جهت شرکت در دوره‌های آموزش‌حرفه‌ای و کاریابی معرفی می‌شوند.

ماده۳۷  بند(۳) ماده(۴) قانون تأمین زنان و کودکان بی‌سرپرست مصوب ۱۳۷۱/۸/۲۴ و قانون حمایت از کودکان بدون سرپرست مصوب ۱۳۵۳/۱۲/۲۹  لغو می‌گردد.

قانون فوق مشتمل بر سی و هفت ماده و هفده تبصره در جلسه علنی روز چهارشنبه مورخ دهم مهرماه یکهزار و سیصد و نود و دو مجلس ‌شورای‌ اسلامی تصویب شد و در تاریخ ۱۳۹۲/۷/۱۰ به تأیید شورای نگهبان رسید.

ممكن است اين موارد را هم بپسنديد!

۴۴ پاسخ

  • جابر عظیمی۱۹ خرداد, ۱۳۹۳ در ۹:۴۳ ق.ظ

    با سلام
    بنظر من به عنوان یک فرد مسلمان و مومن ایرانی، پذیرفتن کودکان بی سرپرست از سوی زوجین موافق بر این امر، کاری خداپسند و صواب می باشد {خدا خیرشان دهد}. البته بررسی وضعیت سلامتی و روانی زوجین متقاضی از سوی مقامات ذیربط خیلی بجا و لازم هم است ولی با مقرر نمودن این همه ماده و تبصره چرا شرایط را سخت میکنید و امید خیلی از زوجین را برآورده نمیکنید، چرا جلوی این همه طلاق مربوط به این امر را نمی گیرید، چرا آغوش گرم خانواده ای را از کودکی یتیم صلب میکنید و چرا و چرا …
    مطمئناً کودکان بی سرپرست در مقام قضاوت مخالف این قوانین فعلی ما خواهند بود. بی شک پیامبر اسلام هم با این همه وسواس و هفت خوان ها هم نظر نمی شدند. ما باید شرایطی آسان داشته باشیم تا از تمام نقاط ایران و حتی کشورهای خارج راغب به فرزند خواندگی از کشور ما باشند. مثلا چرا یک زوج آمریکایی از قزاقستان خواستار فرزند خواندگی شدند جای سوال است. به هر حال امید است قبل از اینکه در آینده ای نزدیک به خاطر چنین شرایطی عوام فرض نشیم وضعیتی متناسب تر به خود بگیریم. والسلام

    پاسخ دادن
    • مدير سايت۱۹ خرداد, ۱۳۹۳ در ۲:۵۹ ب.ظ

      ممنون از نظرتان. اما در خصوص فرزندخواندگی بین‌المللی باید عرض کنم که این موضوع بسیار پیچیده است و در بسیاری موارد با سواستفاده و یا ترویج فروش کودکان همراه بوده است. برا مثال در چین و هند بسیاری از خانواده‌های فقیر فرزندشان را برای ۴ تا ۵ هزار دلار واگذار می‌کنند و سازمان‌هایی هستند که برای تشکیل پرونده و انجام مراحل قانونی تا ۳۰ هزار دلار می‌گیرند. همین امر باعث سوداوری این سازمان‌ها و ترویج فروش فرزند در کشورها کم‌درآمد شده است. علاوه بر این خوشبختانه تعداد فرزندان بی‌سرپرست در ایران بسیار بیشتر از خانواده‌های متقاضی است.
      درست که تا حدی روال دشوار است اما مشکل قانون فعلی ایجاد روال‌ اداری سخت نیست بلکه مسایلی است که برای خانواده فرزندپذیر و فرزندخوانده در آینده مشکلاتی را ایجاد می‌کند. برای مثال می‌توان به ارث نبردن فرزندخوانده اشاره کرد. هر چند جایگزین‌هایی مثل وصیت، صلح اموال یا به نام زدن بخشی از اموال به فرزندخوانده پیش‌بینی شده است اما کافی نیست و خیلی از موارد افرادی که خود را وارث قانونی می‌دانند برای فرزندخوانده و خانواده‌اش مشکلات جدی ایجاد می‌کنند.

      پاسخ دادن
  • افسون۲۱ خرداد, ۱۳۹۳ در ۲:۳۴ ب.ظ

    با سلام من 32 سال دارم و مجرد هستم دو تا مدرک لیسانس هم نرم افزار و هم پرستاری دارم ولی شغل دولتی ندارم و در یک شرکت خصوصی کار میکنم میخوام برای سرپرستی یه دختربچه اقدام کنم چند تا سوال از شما دارم اول اینکه من از نظر مالی ملکی ندارم که بخوام به نام اون دختر بچه بزنم و در یه خونه اجاره ای زندگی میکنم آیا این موضوع اجبار هست که باید حتما ملک داشته باشم؟ دوم اینکه من ترجیحا یک نوزاد شیرخوار رو میخوام به فرزندی بگیرم آیا قانون یا منعی وجود داره؟ مثلا سن خاصی هست که از اون سن بچه رو به سرپرست میدن؟ و سوال دیگه اینکه برای اسم و فامیل بچه آیا اسم دلخواه با فامیلی خودم میتونم بزارم یا اسم از قبل براشون انتخاب شده؟ و سوال دیگه اینکه اگه خانواده ای باشن که به هر دلیل توانایی نگهداری بچه شون رو نداشته باشن و بخوان نوزاد شیرخوارشون رو با آگاهی و میل کامل سرپرستیش رو به من بدن آیا این کار منع قانونی داره؟ ممنون میشم من رو راهنمایی کنید. با تشکر

    پاسخ دادن
    • مدير سايت۲۶ خرداد, ۱۳۹۳ در ۹:۵۵ ق.ظ

      طبق قانون مصوب 1392 زنان مجرد مي‌توانند دختري را به فرزندي بگيرند اما چون اولويت دوم پس از زن و شوهر بدون فرزند هستند، احتمال اين كه بتوانيد دختري نوزاد را به سرپرستي بگيريد نزديك به صفر است. تعداد اين افراد از كودكاني كه سرپرستي آنها مي‌تواند واگذار بشود بسيار بيشتر از زن و شوهرهاي بدون فرزند متقاضي است. شما مي‌توانيد دختري با سن بالاتر را به فرزندي بگيريد. اين بچه‌ها به هر تقدير اسمي دارند و از نظر قانوني در شناسنامه شما و با نام جديد مي‌توانند شناسنامه بگيرند. البته اگر نام پدر و مادرشان مشخص باشد در توضيحات قيد مي‌شود.
      تمكن مالي به معناي امكان مالي براي نگهداري كودك است. اين موضوع كه شما ملكي نداريد به نظر بهزيستي و قاضي بستگي دارد اما مسئله امنيت مالي كودك با بيمه عمر خودتان به نفع كودك قابل حل است و مورد پذيرش بهزيستي و دادگاه نيز هست.
      واگذاري سرپرستي كودك توسط مادر و يا پدر زيستي غيرقانوني است و بايد كودك به بهزيستي سپرده شود و طبق روال قانوني و نظر بهزيستي سرپرستي وي به افراد متقاضي واگذار شود.

      پاسخ دادن
  • معصومه۲۷ خرداد, ۱۳۹۳ در ۹:۰۳ ب.ظ

    سلام . . ببخشید من سوالی دارم که اگه جوابم رو در اسرع وقت بدین واقعا ازتون ممنون میشم !
    زوجی که حتی کمتر از یک سال ازدواج اشون نگذشته مثلا 8 تا 9 ماه ازدواج کردن و مرد عقیمِ ، آیا می تونن فرزندی رو قبول کنن ؟
    و چه مدت طول می کشه تا این بچه به این خونواده سپرده بشه . . .
    واگر شرایطی پیش اومد که بعدا خودشون صاحبِ بچه شدن ، سرنوشتِ این بچه چی میشه . . . ممنون میشم اگه سریع پاسخ بدین . . خیلی بهش نیاز دارم 🙂

    پاسخ دادن
    • مدير سايت۳۱ خرداد, ۱۳۹۳ در ۱۲:۵۵ ب.ظ

      اگر زوجین با مداخله پزشکی هم نتوانند بچه‌‌دار بشوند، آنها را به پزشکی قانونی ارجاع می‌دهند تا برای مثال عقیم بودن مرد یا زن را گواهی کنند. در چنین شرایطی شرط گذشتن ۵ سال از ازدواج برداشته می‌شود، اما یکی از شما باید ۳۰ سال را داشته باشد. البته گاهی قاضی این شرط را نیز اغماض می‌کند. فرایند فرزندخواندگی به طور متوسط ۲ سال طول می‌کشد و اگر الان ۲۸ سال دارید، اقدام کنید. چون زمان صدور حکم سرپرستی کودک ۳۰ سال خواهید داشت. و اگر هم سن هر دو شما زیر ۲۸ سال هم هست به بهزیستی محل زندگی خود مراجعه کنید و تشکیل پرونده بدهید.

      وقتی کودکی به فرزندی داده می‌شود، بچه‌دار شدن زوجین تاثیری بر حکم سرپرستی ندارد و همچنان کودک فرزند شما باقی می‌ماند.
      از این که با تاخیر پاسخ می‌دهم، عذرخواهم. چند روزی به اینترنت دسترسی نداشتم.

      پاسخ دادن
  • معصومه۲۷ خرداد, ۱۳۹۳ در ۹:۰۶ ب.ظ

    ببخشید !
    ادامه ی سوالِ قبلیمِ . . و هردو سنی کمتراز سی سال داشته باشن . . مثلا بیست و هفت ، یا بیست و هشت . . .
    و در حالِ حاضر اجراییِ این قانون ؟!

    پاسخ دادن
  • محبوبه۲۹ تیر, ۱۳۹۳ در ۴:۰۳ ق.ظ

    سلام
    من 28 ساله و مهندس معمارم و شوهرم 30 ساله و مهندس عمران
    2 سال و 6 ماهه که ازدواج کردیم و از اونجایی که من خیلی دوست دارم یک بچه به فرزندی قبول کنم و شرایط قانون را هم ندارم به نظر شما آیا توی این تبصره و بند ها راهی وجود داره که بتونم فرزندی بگیرم؟
    در ضمن ما مشکلی از نظر بچه دار شدن نداریم اما خیلی دوست دارم یه بچه بی سرپرست بزرگ کنم
    اگر درخواست بدم و تو این مدت بچه دار شم پرونده کنسل میشه؟میشه سن بچه به انتخاب خودمون باشه؟
    اگر امکان داره جواب به ایمیلم بفرستین
    ممنونم

    پاسخ دادن
    • مدير سايت۲۹ تیر, ۱۳۹۳ در ۸:۴۰ ق.ظ

      برای این که به نتیجه برسید می‌توانید وقتی ۵ سال از ازدواج‌تان گذشت اقدام کنید. کافی است که پزشک زنان گواهی بدهد که شما مدتی است می‌خواهید بچه‌دار بشوید و کارهای درمانی هم دز این خصوص کرده‌اید و موفق نبوده‌اید. پزشکی قانونی دیگر مداخله نمی‌کند. سن بچه و جنسیت را خودتان انتخاب می‌کنید اما به دوره انتظار با انتخاب شما تغییر می‌کند. دختر و سن کمتر دوره انتظار را افزایش می‌دهد.
      البته زن و شوهر دارای فرزند هم می‌توانند طبق قانون مصوب ۱۳۹۲ فرزند بگیرند اما چون هنوز با گذشت نزدیک به ۱ سال از تصویب آن ،آیین‌نامه روشنی ندارد معلوم نیست که چگونه عمل می‌شود. به طور کلی اگر سن کودکی که می‌خواهید به فرزندی بگیرید، بالاتر از ۳ سال باشد، شانس بیشتری دارید.

      پاسخ دادن
  • reza۲۷ آبان, ۱۳۹۳ در ۱:۰۵ ق.ظ

    سلام سن من ۲۸ سال و همسرم نیز ۲۸ ساله هستیم و دارای یک فرزند هستیم و دارای وضع مالی متوسطی هستیم و بدلیل دوست داشتن من و همسرم و برای رضای خدا ایا میتوانیم فرزند خوانده داشته باشیم و شرایطش چیست . ممنونم اگه جوابشو به ایمیلم بفرستین

    پاسخ دادن
    • مدير سايت۲۷ آبان, ۱۳۹۳ در ۷:۱۰ ب.ظ

      برای درخواست فرزندپذیری لازم است که یکی از زوجین حداقل ۳۰ سال داشته باشد. طبق قانون جدید زن و شوهر دارای فرزند نیز می‌توانند درخواست پذیرش فرزند بکنند. البته اولویت با زن و شوهر بدون فرزند است.

      پاسخ دادن
  • شایان۳۰ آبان, ۱۳۹۳ در ۳:۳۶ ب.ظ

    سلام.خسته نباشید.
    من مردی ۴۲ ساله هستم.میخوام فرزندی (دختر) رو به سرپرستی بگیرم.اینجا قانونی برای مردان مجرد ندیدم.
    پس تکلیف من که آرزوی داشتن دختر رو دارم چیه؟این هم بگم از نظر مالی هیچ کم و کسری برای فرزندم نمیذارم.واسش پرستار تمام وقت میگیرم.هر چیزی که نیاز داشته باشه بلافاصله براش فراهم میکنم.این هم بگم من هیچ وارثی ندارم قسمت هم نبوده ازدواج کنم و قصد ازدواج هم ندارم.هیچ مشکل شرعی و قانونی هم ندارم.لطفا هرچه زودتر راهنماییم کنین.تشکر.
    با سپاس.

    پاسخ دادن
    • مدير سايت۱ آذر, ۱۳۹۳ در ۱۰:۰۲ ق.ظ

      طبق قانون ایران، مردان مجرد نمی‌توانند کودکی را به فرزندی بگیرند.

      پاسخ دادن
  • شایان۱ آذر, ۱۳۹۳ در ۶:۴۸ ب.ظ

    آخه چرا؟زن مجرد که آسیب پذیر تر از مرد مجرد هست.چطور زن ها میتونن ولی مرد ها نه؟!!
    راهی مثل ازدواج موقت یا هرچیز دیگه ای وجود نداره؟
    میشه یک راهی بگین که بدون ازدواج یا همون عقد دای بتونم مفرزند دار شم؟
    با تشکر.

    پاسخ دادن
    • مدير سايت۲ آذر, ۱۳۹۳ در ۱۲:۵۵ ب.ظ

      آسیب‌پذیر بودن ربطی به زن یا مرد بودن ندارد. قانون‌گذار چنین تصمیمی گرفته است که سرپرستی کودکان را به مردان مجرد واگذار نکند. متاسفانه راهی وجود ندارد.

      پاسخ دادن
  • سارا۲ آذر, ۱۳۹۳ در ۷:۰۹ ب.ظ

    سلام ببخشید مزاحم میشم من ۵ سال است ازدواج کرده ام و یک دختر ۳ ساله دارم ۳۵ سال هم سن دارم آیا میتوام فرزندی را به سرپرستی خودم بگیرم ؟ و از اسم فامیل خودم شناسنامه بگیرم نه از فامیل شوهرم . یعنی درخواست فرزن خواندگی را من بدهم نه شوهرم ؟

    پاسخ دادن
    • مدير سايت۳ آذر, ۱۳۹۳ در ۱۱:۳۴ ب.ظ

      چنین چیزی از نظر قانون ممکن نیست.

      پاسخ دادن
  • زهرا۶ دی, ۱۳۹۳ در ۹:۲۶ ب.ظ

    با سلام و خسته نباشید .من خانمی ۲۹ ساله هستم و همسرم۳۹ سالشونه و۶سال هست که ازدواج کردیم …که در این مدت بچه ۳ ساله ای داشتیم که بر اثر حادثه ای اونو از دست دادیم…و خیلی دوست داشتم بچه ای رو به فرزند خوندگی قبول کنم …البته میخواستم بدونم با توجه به اینکه یک بار سقط هم داشتم و اوضاع مالی متوسطی هم داریم آیا ما شرایط پذیرش نوزاد رو داریم یا خیر…

    پاسخ دادن
    • مدير سايت۷ دی, ۱۳۹۳ در ۱۲:۲۱ ب.ظ

      قانون جدید چنین امکانی را برای شما فراهم می‌کند. به بهزیستی محل زندگی خود مراجعه کنید و اطلاعات کامل‌تر را از آنان بگیرید.

      پاسخ دادن
  • زهرا۶ دی, ۱۳۹۳ در ۹:۴۰ ب.ظ

    ببخشید اگه میشه راجع به ثبت نام واقعی پدرومادر نوزاد در شناسنامه جدید توضیح بدین…واینکه چرا چنین قانونی وضع شده و میشه کاری کرد که نام پدر و مادر واقعی نوزاد در شناسنامه نباشد …چون در آینده تاثیر بدی بر روی فرزند خواهد داشت.

    پاسخ دادن
    • مدير سايت۷ دی, ۱۳۹۳ در ۱۲:۲۳ ب.ظ

      طبق قانون اخیر، در صفحه توضیحات شماره دادنامه و این که شناسنامه با دستور دادگاه صادر شده است، درج می‌شود. در صورتی که نام والدین کودک معلوم باشد نیز، بنا به نظر قاضی نام والدین زیستی وی در صفحه توضیحات می‌آید. به هر حال بهتر است که کودک از موضوع فرزندخواندگی مطلع شود تا آسیب‌های احتمالی ناشی از افشای ناگهانی آن از بین برود.

      پاسخ دادن
  • دانیال۲۲ بهمن, ۱۳۹۳ در ۹:۵۸ ب.ظ

    سلام.
    من دانشجو هستم و ۲۱ سالمه!

    خیلی دوس دارم درآینده که ازدواج کردم یه دختر رو به دختر خواندگی خودم در بیاورم!
    از لحاظ بچه دار شدن هم مشکلی ندارم!
    آیا میتونم یه دختر رو به دختر خواندگی در بیارم؟
    ممنون.

    پاسخ دادن
    • مدير سايت۵ اسفند, ۱۳۹۳ در ۸:۲۹ ق.ظ

      برای فکر کردن به این موضوع بسیار زود است و در زمان خودش باید تصمیم بگیرید.

      پاسخ دادن
  • فاطمه روشنایی۱۱ اسفند, ۱۳۹۳ در ۲:۳۹ ق.ظ

    سلام من ساکن قم هستم و از تمکن مالی برخوردارم متاهلم و صاحب سه فرزند هستم مایلم کودکی از بچه های بهزیستی که او را در یک مراسم افطاری دیده‌ام و مطلعم که سالها است والدینش و حتی اقوامش هیچکدام به او سر نمی زنند، را برای میهمانی به منزل بیاورم، یا در مواقع مناسبت های خاص مثل اعیاد و عزاداری ها که اغلب بچه های هم خانه اش به مرخصی می روند من نیز مثل یک خواهر یا خاله یا یک دوست خانوادگی پذیرایش باشم. همه اعضاء خانواده هم موافقند آیا دستورالعملی برای این کار وجود دارد

    پاسخ دادن
    • مدير سايت۱۲ اسفند, ۱۳۹۳ در ۱:۴۲ ق.ظ

      به بهزیستی محل زندگی خود مراجعه کنید. سازوکاری برای چنین امری وجود دارد که راهنمایی‌تان می‌کنند.

      پاسخ دادن
  • behnoush۱۸ تیر, ۱۳۹۴ در ۶:۲۸ ق.ظ

    با سلام
    من و همسرم ۱۰ ساله که ازدواج کردیم و۲ فرزند ۴ ساله و یک ساله داریم
    با توجه به اینکه ما در ایران زندگی نمی کنیم اما سالی یکبار رفت و امد می کنیم و ملکی در ایران نداریم اما در اینجا هر دومون کار می کنیم و درامد داریم
    در ضمن کودکی که به اینجا می اد برای زندگی خودش هر ماه از دولت حقوق ماهیانه می گیرد تا ۱۸ سالگی و کلا بیمه هست و کلی شرایط خوب دیگه
    ما هم که خدارو شکر زندگی نرمالی داریم وتصمیم داریم که یکی از این نازنینان رو نگهداری کنیم
    به نظر شما با ما موافقت می کنند
    با تشکر

    پاسخ دادن
    • مدير سايت۱۸ تیر, ۱۳۹۴ در ۶:۲۳ ب.ظ

      به دلایل زیر احتمالش بسیار اندک است.
      ۱. قانون مصوب ۱۳۹۲ اجازه فرزندپذیری به زوج‌های دارای فرزند را می‌دهد اما اولویت آخر هستند و با توجه به پرشمار بودن زوج‌های متقاضی فاقد فرزند نسیت به کودکانی که امکان واگذاری سرپرستی دایم آنها وجود دارد، احتمال این که نوبت شما برسد اندک است.
      ۲. قانون مصوب ۱۳۹۲، امکان فرزندپذیری ایرانیان مقیم خارح از ایران را نیز فراهم کرده است اما آیین‌نامه‌ای ندارد و نهادی نیز برای رسیدگی به پرونده این افراد معرفی نشده است.
      ۳. با داشت دو فرزند احتمال واگذاری سرپرستی یک کودک به شما حتی اگر در ایران زندگی می‌کردید نیز، بسیار اندک است.
      ۴. خانواده‌های با شرایط شما معمولن کودکی بدسرپرست را به سرپرستی موقت (امین موقت) می‌گیرند. در سرپرستی موقت ممکن است با رفع شدن شرایط بدسرپرستی کودک به خانواده‌ی زیستی‌اش تحویل داده شود. در صمن اجازه خروج از کشور کودک نیز با دادستان است. با توجه به این که شما در ایران زندگی نمی‌کنید، این موضوع می‌تواند مانعی برای واگذاری کودک به سرپرستی موقت باشد. سرپرستی موقت همان فاستر است.

      پاسخ دادن
  • بیان۱۸ تیر, ۱۳۹۴ در ۱۱:۲۳ ق.ظ

    سلام… من خانمی هستم ۴۱ ساله و مطلقه… کارمند و دارای حقوق مکفی… آیا می تونم دختری رو به فرزندی قبول کنم؟ چه مراحلی داره و شانسم در این خصوص چقدره؟

    پاسخ دادن
    • مدير سايت۱۸ تیر, ۱۳۹۴ در ۶:۱۳ ب.ظ

      بله می‌توانید. قانون در زمینه فرزند داشتن زنانی که قصد فرزندپذیری را داشته باشند ساکت است اما تفسیری که از آن شده است، بر نداشتن فرزند تاکید دارد. مراحل آن شبیه زن و مرد فاقد فرزند است. شانس شما اگر دختری با سن بالاتر از ۳ سال را به فرزندی بگیرید، بیشتر خواهد بود. در غیر انی صورت با توجه به کثرت تقاضای زن و مرد فاقد فرزند نسبت به کودکانی که امکان واگذاری سرپرستی آنها وجود دارد شانس بسیار کمی دارید.
      برای آگاهی از روال کار به خوان‌های فرزندخواندگی مراجعه کنید.

      پاسخ دادن
  • آرش۱۹ تیر, ۱۳۹۴ در ۱۱:۵۷ ب.ظ

    من وهمسرم پنج سال از ازدواجمون میگذره و نمیخوایم بچه دار بشیم ولی میحوایم بچه به فرزندی قبول گنیم آیا امکانش هست ؟ میشه راهنمایی کنید که از کجا باید شروع کنیو خیلی سپاس گذارم

    پاسخ دادن
    • مدير سايت۲۰ تیر, ۱۳۹۴ در ۸:۰۹ ق.ظ

      اولویت اول با کسانی است که ۵ سال از ازدواج‌شان گذشته است و فرزندی ندارند. وقتی شما تقاضا می‌کنید، از شما درباره‌ی درمان ناباروری سوال می‌کنند و ارایه گواهی پزشک زنان برای این امر کفایت می‌کند. وقتی هم برای سلامت جسم و روان و سایر موارد شما را به پزشکی قانونی ارجاع می‌دهند، بررسی آنها محدود به چند پرسش از شما درباره‌ی روند درمان پرسش می‌شود. بنابراین امکان آن وجود دارد.

      پاسخ دادن
  • عـــرفان۲۰ تیر, ۱۳۹۴ در ۱۲:۰۶ ق.ظ

    سلام .. با ارزوی موفیقت برای شما سوال من درباره سن و سال پدر و مادری هست که میخوان سرپرستی بچه ای رو به عهده بگیرن .. میخواستم بدونم بازه مشخصی داره یا نه . یکی از فامیل های ما دوس دارن سرپرستی بچه ای رو به عهده بگیرن خودشونم چندتا بچه بزرگ دارن سن پدر ۶۳ هست و مادر هم ۵۵ میخواستم بدونم این خانواده میتونن سرپرست بشن یا نه … مرسی از محبتتون برای جواب دادن به کامنت هــا

    پاسخ دادن
    • مدير سايت۲۰ تیر, ۱۳۹۴ در ۸:۰۳ ق.ظ

      پدر و مادری که می‌خواهندسرپرستی کودکی را به عهده بگیرند، باید بین ۳۰ تا ۵۰ سال داشته باشند.

      پاسخ دادن
    • علی۱۱ مرداد, ۱۳۹۵ در ۲:۲۳ ق.ظ

      سلام درهمسایگی ما خانمی با دو فرزند۸و۵ساله زندگی میکند شوهرش اعتیاد داشته و گذاشته رفته خانمه هم معتاده یه هفته یه هفته خونه نمیاد میگه سرکار میرم اضافه کاری برمیدارم بچه های تنها تو خونه میمونم حتی براشون غذاهم باید نمیکنه ی روز یکی ازبچه هاش اومده درخونه میگه ۲۰۰۰تومن میدی بریم سیب زمینی بخریم مامانمون خونه نیس فک کنید چقدر گشنه بودن که اومده در خونه ما؛اوردیمشون خونه بعد۳ روز مامانشون اومد میگه اومدم یه دوش بگیرم دوباره برم سر کار؛معلوم نیس چ کاریه که حتی پول یه نون نمیتونه واسه بچه هاش بذاره؛بچه هاش شپش زده سرشون بدنشون همش جای کتکه موهای سرشون تیکه تیکه ریخته کچل شده،خیلی اعصابم خورده تورو خدا کمکم کنید چطوری میتونم به بهزیستی معرفیشون کنم؟

      پاسخ دادن
      • مدير سايت۱۱ مرداد, ۱۳۹۵ در ۹:۲۳ ق.ظ

        با شماره تلفن ۱۲۳، اورژانس اجتماعی، تماس بگیرید.

        پاسخ دادن
  • بهنام۱۸ شهریور, ۱۳۹۴ در ۱۲:۳۷ ب.ظ

    سلام من ۲۶ سالمه و مجرد و کارمندم- میتونم یه دختر ۵ ساله رو به سرپرستی بگیرم؟

    پاسخ دادن
    • مدير سايت۱۸ شهریور, ۱۳۹۴ در ۲:۰۳ ب.ظ

      نمی‌توانید. قانون اجازه سرپرستی کودکان را به مردان مجرد نمی‌دهد

      پاسخ دادن
  • بابک۱۳ اسفند, ۱۳۹۴ در ۷:۵۱ ق.ظ

    با سلام من و همسرم مدت ۱۲ ساله که ازدواج کردیم و دو دختر ۱۰ ساله و دو ماهه داریم خیلی وقته که علاقه به قبول یک فرزند هستیم خواستم بدونم ایا میتونیم یک فرزند پسر شیر خوار رو به فرزند خوندگی بگیریم یا نه ، از لحاظ مالی هم در شرایط متوسط هستیم .

    پاسخ دادن
    • مدير سايت۱۳ اسفند, ۱۳۹۴ در ۱۰:۵۰ ق.ظ

      شما می‌توانید درخواست سرپرستی کودکی را بکنید اما چون اولویت با زن‌ومرد بدون فرزند است، احتمال این که به شما کودکی نوزاد بدهند، اندک و نزدیک به صفر است. معمولن سرپرستی کودکی که به خانواده‌های دارای فرزند داده می‌شود، بالاتر از ۵ سال است.

      پاسخ دادن
  • شيدا۲۶ شهریور, ۱۳۹۵ در ۴:۰۲ ب.ظ

    سلام خسته نباشید من ٢٠ سال سن دارم که پدر و مادرم ۶.٧ سال پیش از هم جدا شده اند و هر دو اعتیاد به مواد دارند و رفتار خوبی با من ندارند من در حال حاظر دارای زندگی مجردی هستم و فوق دیپلم گرافیک هستم به دلیل مخارج زیاد نتوانستم ازامه درسم بدم ولی پدرم همچنان منو اذیت میکنه و از من توقع پول داره اگه پول ندم میاد و ابرو ریزی میکنه و مجبورم بهش پول بدم ایا راهی وجود داره که خودم سرپرستی قانونی خودم از پدر بگیرم و بتونم با ارامش زندگیمو کنم ؟؟؟ بخدا بیشتر وقتا به سرم میزنه از کشور خارج شم از دستش راحت شم خیلی فشار عصبی واسم داره

    پاسخ دادن
    • مدير سايت۲۷ شهریور, ۱۳۹۵ در ۴:۲۲ ب.ظ

      از وکیلی در این خصوص پرسش می‌کنم و پاسخ می‌دهم.

      پاسخ دادن
    • مدير سايت۲۸ شهریور, ۱۳۹۵ در ۸:۳۵ ق.ظ

      افرادی که بالای ۱۸ سال دارند، تحت سرپرستی نیستند. اما اگر پدر و مادر در تامین مخارج زندگی دچار مشکل باشند، نفقه ایشان بر عهده فرزندان است. اگر چند فرزند داشته باشد، بر عهده همه آنها به تساوی است. اگر فرزند خودش مالی نداشته باشد و تنها بتواند از عهده مخارج خودش بربیاید، نفقه پدرومادر بر او واجب نیست. نفقه البته برای خرج روزمره است و نه بیشتر از آن. دادگاه هم که برود مبلغ کمی با توجه به درآمد شما برایش تعیین می‌کنند. در مورد ازدواج زنان در اولین ازدواج اجازه پدر طبق قانون لازم است. اما با توجه به اعتیاد پدر با مراجعه به دادگاه، می‌توانید در صورت نیاز این اجازه را بگیرید که بدون اذن پدر ازدواج کنید.

      پاسخ دادن
  • حامد۲۰ مهر, ۱۳۹۵ در ۲:۱۵ ب.ظ

    با سلام مادر من ۵۷ سالشه . حقوق مرحوم پدرم رو میگیره . خونه پدری خودمون زندگی میکنه . میخواستم بدونم مشکلی برای پذیرش فرزند خونده داره . سنش هم مهم نیست.

    پاسخ دادن
    • مدير سايت۲۰ مهر, ۱۳۹۵ در ۱۱:۱۰ ب.ظ

      با توجه به سن ایشان، بعید است که با واگذاری سرپرستی کودک موافقت شود.

      پاسخ دادن

ارسال ديدگاه

لطفا نام خود را وارد كنيد! لطفا آدرس ايميل را صحيح وارد كنيد! لطفا پيام را وارد كنيد!