temple-feet

با تکمیل پرونده و بازدید مددکار بهزیستی، ناگهان همه چیز کند می‌شود. دیگر اینجا و آنجا رفتن، جمع و جور کردن مدارک و تلفن زدن‌ها برای هماهنگی و پیگیری جایش را به انتظار می‌دهد. اولین و مهم‌ترین پرسشی که ذهن آدم را درگیر می‌کند این است که چقدر باید منتظر ماند. پاسخ دقیقی وجود ندارد. دوره انتظار از ۱ تا ۲ سال متغیر است و حتی گاهی ممکن است طولانی‌تر نیز بشود.

احتمالن از خودتان می‌پرسید، چرا این همه باید منتظر ماند؟ سرپرستی کودکانی به شما واگذار می‌شود که بدون سرپرست باشند، در حالی که بیشتر کودکانی که در مراکز بهزیستی زندگی می‌کنند، بدسرپرست هستند. سالانه سرپرستی حدود ۱۲۰۰ کودک بدون سرپرست به متقاضیان فرزندخواندگی واگذار می‌شود. تعداد متقاضیان بسیار بیشتر است و سالانه ۷۰۰۰ تا ۸۰۰۰ تقاضا ثبت می‌شود. این آمارها نشان می‌دهد که به ازای هر ۶ یا ۷ تقاضای فرزندخواندگی تنها یک کودک وجود دارد و دوره انتظار باید بسیار طولانی‌تر باشد.. اما در عمل برخی از این تقاضاها به دلایل متعددی (که مهم‌ترینش گرفتن کودکی از مسیری غیرقانونی است) پیگیری نمی‌شوند.

اگر دختر می‌خواهید، باید بیشتر منتظر بمانید
کسانی که تقاضای سرپرستی دختر دارند، باید مدت بیشتری انتظار بکشند. بیش از ۸۰ درصد افراد می‌خواهند دختری را به سرپرستی بگیرند. اما تعداد دختران و پسرانی که امکان واگذاری سرپرستی آنها وجود دارد، برابر است. بنابراین متقاضی‌های پسر دوره انتظارشان کوتاه‌تر است.

اگر کودکی چند ماهه می‌خواهید، انتظارتان طولانی‌تر است
علاوه بر جنسیت، سن کودک در زمان واگذاری نیز بر مدت زمان انتظار موثر است. بیش از ۹۰ درصد افراد می‌خواهند کودکی نوزاد و حداکثر چند ماهه را به فرزندی بگیرند. برای همین کسانی که کودکی ۲ ساله را به فرزندی بگیرند، ممکن است زمان بسیار کمتری منتظر بمانند. البته این کاهش زمان در صورتی است که کودک با سن بالاتر برای واگذاری وجود داشته باشد. اگر انتظار کمتر برای‌تان مهم است و می‌توانید کودکی ۲ ساله را به فرزندی بگیرید، برای این که مطمئن شوید که دوره انتظار شما کوتاه‌تر می‌شود، با بهزیستی مشورت کنید.

جلسه مشاوره روان‌شناسی
هر چند انتظار اصلی‌ترین کار شما در این خوان است، اما تنها کارتان نیست. بهزیستی برای کمک به شما برای پذیرش سرپرستی یک کودک و همچنین اخذ نظر مشورتی، شما را به روان‌شناس معتمد خود معرفی می‌کند. برای این که شما را به روان‌شناس معرفی کنند، موضوع را پیگیری کنید. به شما یک نامه خطاب به روان‌شناس معتمد بهزیستی و اطلاعات تماس وی را می‌دهند. خودتان باید با روان‌شناس برای وقت هماهنگ کنید. ۲ تا ۴ جلسه مشاوره خواهید داشت و مشاور نظرش را طی نامه‌ای به بهزیستی اعلام می‌کند. برای جزییات بیشتر به اینجا مراجعه کنید.

کار دیگری هم باید انجام بدهید
همان‌طور که پدر و مادر زیستی برای به دنیا آمدن فرزندشان آماده می‌شوند، شما نیز باید آماده مادر شدن و پدر شدن بشوید. درباره فرزندخواندگی بیشتر بخوانید. از فرصت‌هایی که در وبلاگ‌ها (از جمله فرزندخوانده) یا گروه‌های اینترنتی (برای مثال چندین گروه در نی‌نی‌سایت) وجود دارد برای گفتگو با افراد دیگری که مسیر شما را طی می‌کنند، استفاده کنید. متاسفانه پدران در این گروه‌ها مشارکت اندکی دارند. برخی (بیشتر مادران) از شبکه‌های اجتماعی مثل وایبر و تلگرام برای تبادل تجربه‌ها و ارتباط با یکدیگر استفاده می‌کنند. به این ترتیب شبکه‌ای از مادرانی که فرزندشان را گرفته‌اند و مادران منتظر شکل می‌گیرد که به آنها کمک می‌کند درباره دغدغه‌هایشان حرف بزنند، از نگرانی‌های دیگران مطلع بشوند و از یکدیگر برای حل مشکلات و دل‌نگرانی‌هایشان بیاموزند. این گروه‌ها عمومی نیستند اما دوره انتظار فرصت مناسبی برای آشنا شدن با دیگر خانواده‌های فرزندپذیری است که مثل شما منتظرند.

ممكن است اين موارد را هم بپسنديد!

۶ پاسخ

  • گلوریا۱ اردیبهشت, ۱۳۹۴ در ۱۲:۴۰ ق.ظ

    با سلام
    ممنون از وقتی که گذاشتید و اطلاعاتی که جمع آوری کردید،در دسترس قرار گرفتن این اطلاعات و روشنگری در مورد اون خیلی خوبه ،هم برای خانواده های درگیر که راه پیش روشون رو روشن می کنه و هم برای سایر افراد که فکر نکنن طرف خیلی داره لطف می کنه و از زندگیش می گذره میره بچه ای رو به فرزندی قبول می کنه،کم کم باید در جامعه جا بیافته که این بچه ها خیلی سخت تر از فرزندان بیولوژیک به مادران و پدرانشون رسیدند و واقعا بچه های پس زده ی جامعه که نیستند هیچ امیدهای زندگی خیلی ها هستند پس دیگه بعد از پیوستنشون به خانواده ها دیگه لزومی نداره با دید ترحم بهشون نگاه بشه

    پاسخ دادن
    • مدير سايت۱ اردیبهشت, ۱۳۹۴ در ۲:۱۸ ق.ظ

      ممنون از لطف‌تان. منتظر تجربه‌های شما برای سهیم شدن‌شان با دیگران هستیم.

      پاسخ دادن
  • شبنم۲۲ دی, ۱۳۹۴ در ۶:۳۷ ق.ظ

    سلام ، افرادی که مقیم خارج از کشور هستند چه مدارک مالی باید ارائه دهند؟ و مراحل این هفت خوان را در حالی که ایران نیستند چگونه باید انجام دهند؟ آیا میتوان مادرم را وکیل خود برای مراحلی مثل دیدار مددکار و بعضی از مراحل اداری در نظر گرفت؟

    پاسخ دادن
    • مدير سايت۲۲ دی, ۱۳۹۴ در ۷:۴۹ ق.ظ

      هر چند قانون مصوب سال ۱۳۹۲ به ایرانی‌های مقیم خارج از کشور امکان فرزندپذیری را می‌دهد و در آیین‌نامه ابلاغی نیز به آن اشاره شده است، اما فرایند آن مبهم است. به نظر می‌رسد بدون مراجعه فرد به ایران و حضور وی در مراحل مختلف راهی وجود نداشته باشد. انجام مصاحبه با فرد برای تعیین صلاحیت با وکیل ممکن است. در دوران سرپرستی آزمایشی کودک شناسنامه ندارد و امکان خروج وی از کشور وجود ندارد و بسیاری مسایل دیگر، در عمل امکان فرزندپذیری بدون حضور در ایران را در هاله‌ای از ابهام برده است. در مطلب زیر و کامنت‌هایش تا حد ممکن در خصوص این موضوع توضیح داده شده است.
      خارج از ایرانی و می‌خواهی کودکی فرزندت باشد

      پاسخ دادن
  • سیمین۱۲ بهمن, ۱۳۹۴ در ۳:۰۳ ب.ظ

    سلام منو همسرم ۶ ساله که ازدواج کردیم ولی دوست نداریم خودمون بچه دار بشیم و می خوایم بچه ای رو به فرزندی بگیریم.سنش هم تا ۷ سال مشکلی نداشتیم و جنسیتشم مهم نبود برامون.امروز بهمون پیشنهاد یه پسر بچه ۱ ماهه رو دادن که پدر معتاد و مادرش صیغه بوده و پیش مادربزرگشه و می خوان اگه خانواده ای نخواست بدنش به بهزیستی . مراحل به فرزندی گرفتن این بچه به چه صورتیه و آیا امکانش هست که این بچه رو ما بیاریم خونه و بعد مراحل قانونیشو انجام بدیم ؟ چون نمی خوایم بهزیستی بده یه یه خانواده دیگه

    پاسخ دادن
    • مدير سايت۱۲ بهمن, ۱۳۹۴ در ۳:۲۸ ب.ظ

      متاسفانه از نظر قانونی چنین امکانی وجود ندارد که کودکی را از قبل به شما تخصیص بدهند. در ضمن با توجه به زنده بودن پدرومادر زیستی این کودک، وی بدسرپرست محسوب می‌شود و امکان واگذاری سرپرستی دایم وی به شما وجود ندارد.
      آنچه شما در ذهن‌تان دارید، فرزندخواندگی شفاف (open adoption) است که در ایران قانونی نیست.

      پاسخ دادن

ارسال ديدگاه

لطفا نام خود را وارد كنيد! لطفا آدرس ايميل را صحيح وارد كنيد! لطفا پيام را وارد كنيد!