وزیر حرفی زد که حرف دل اهالی ورزش بود. «فرزندخوانده‌های ورزش باید جای‌شان را به ورزشی‌ها بدهند.» بله، حق با وزیر است. یک دوره که ورزش مدیر نداشت و قهرمانانش فاقد تحصیلات دانشگاهی بودند، مدیران جوان غیرورزشی که علاقه‌مند به ورزش بودند را به فرزندخواندگی قبول کرد اما حالا که بچه‌های ورزش بزرگ (بخوانید مدیر) شده‌اند، فرزندخوانده‌ها باید بروند تا بچه‌های ورزش کار را به دست بگیرند.

‌خبرگزاری برنا

وقتی این جملات را می‌خوانی سنگینی آن ساعت‌ها ذهن آدم را مشغول می‌کند. فرزندخوانده بودن خیلی بد است آن قدر که داعش فرزندخوانده آمریکا است. حتی آمریکای «جنایت‌کار» نیز فرزندش به بدی داعش نمی‌شود و حتمن باید فرزندخوانده باشد. من به طور منظم فرزندخواندگی یا فرزندخوانده را در گوگل جستجو می‌کنم؛ بیشتر وقت‌ها جز تکرار مطالبی درباره‌ی ازدواج فرزندخوانده و سرپرست که وب‌سایت‌های تبلیغاتی بازنشرش می‌کند تا عده‌ای را به سایت‌شان ببرند و با افزودن کلیک بتوانند هزینه بیشتری برای تبلیغ بگیرند، چیزی پیدا نمی‌شود. اما گاهی نوشته‌های تازه‌ای صفحه جستجو را داغ می‌کند. رییس فدراسیونی، مربی تیمی یا وزیر ورزش از فرزندخواندگی گله کرده است. ناگهان صفحه پر می‌شود از این که فلانی از این که به بهمان رشته نگاه فرزندخواندگی دارند، شکوه می‌کند. در این نوشته، مروری بر برخی از این گفته‌ها کرده‌ام.
فریبرز عسگری مربی تیم ملی تکواندو برای این که به بی‌توجهی وزارت ورزش به ‍پرداخت نکردن جایزه نایب قهرمانی به تکواندوکاران اعتراض کند، گفته است «بگویند تکواندو فرزندخوانده ورزش است و کسی از این تیم انتظاری ندارد.» این گفته از این نگرش ریشه‌دار در جامعه برمی‌خیزد که محبت ‍پدر و مادرها به فرزندخوانده‌شان واقعی نیست. در حالی که پدر و مادرها فرزندان خود را دوست دارند و برایشان فرقی نمی‌کند که فرزندشان زیستی باشد یا او را به فرزندی گرفته باشند.
گویا مربیان و مسئولان کاراته برای تبیین جایگاه‌شان تنها ابزاری که در اختیار دارند، فرزندخواندگی است. عسگری کاراته را فرزندخوانده‌ای در میان ورزش‌ها می‌داند. ماهنامه دنیای کاراته از این که «با همت فدراسیون کاراته، سبک‌های آزاد کاراته که سال‌ها چون فرزندخوانده‌ای در بدنه‌ی فدراسیون درگیر تبعیض‌ها و مرارت‌های فراوانی بود، هوایی تازه و فضایی نو را تجربه می‌کند»، اظهار خوشحالی می‌کند و این واقعه را «نویدبخش آینده‌ای درخشان یا لااقل بسیار بهتر و امیدوارکننده‌تر» می‌داند. شاهچراغی ،مربی کاتای انفرادی می‌گوید فدراسیون کاتا را فرزندخوانده می‌داند و از تبعیض در خصوص کاتا می‌گوید. یکی دو ماه بعد پایگاه اطلاع‌رسانی ستارگان کاراته نیز از فرزندخوانده بودن کاتا «شیوه برخورد مسئولین فدراسیون و تبعیض‌های موجود بین کاتا و کومیته» شکایت می‌کند و توصیه می‌کند که «قدر زحمات طاقت‌فرسای ادیبان کاراته کشور ]کاتاروها[ و مربیان تلاش‌گر و کم‌ادعای آنان را بدانیم و با آنها به گونه‌ای رفتار نکنیم که خود را فرزندخوانده فدراسیون کاراته بدانند.»
مجید کاظمی، رئیس هیئت بولینگ و بیلیارد خراسان رضوی، نیز از نگاه فرزند خواندگی اداره کل ورزش و جوانان استان به ورزش بیلیارد و بولینگ شاکی است و می‌گوید: «اداره کل ورزش و جوانان در رابطه با ورزش بولینگ وبیلیارد به صورت سلیقه‌ای عمل می کند. در سال گذشته وقتی ما برای دریافت بودجه به اداره کل ورزش رفتیم گفتند شما وضعیت‌تان خوب است و ما را از لیست پرداخت پول خارج کردند و هیچ پولی به ما پرداخت نشد.»
IMG_82377محمود رشیدی بلافاصله پس از انتخابش به عنوان رییس فدراسیون ورزش‌های رزمی، برای این که بگوید در فدراسیون تغییراتی ایجاد خواهد کرد، می‌گوید «این فدراسیون بیش از یک ربع قرن است که تأسیس شده اما وزارتخانه همیشه نگاه فرزندخواندگی به این فدراسیون داشته است.»
آرش عبدی که خواهان توجه بیشتر به والیبال است، در مطلبی با عنوان «والیـبال، فرزندخوانـده‌ی ورزش ایـران» آرزویش این است که درک ما آن قدر بالا بود که «متوجه می‌شدیم والیبالست‌های کشورمان چه کار بزرگی را انجام داده‌اند. … والیبال کشورمان از سایه‌ی فرزندخواندگی ورزش ایران خارج شود و مورد توجه مسئولین ورزش قرار گیرد.»
آدمی انتظار دارد کسی که مسئولیت ورزش افراد نابینا و کم‌بینا را بر عهده دارد، حساسیت بیشتری داشته باشد، اما نظام دودل، رییس فدراسیون جهانی پاورلیفتینگ نابینایان و کم‌بینایان، نیز همچون دیگر همتایان ورزشی‌اش برای این که از بی‌توجهی به ورزش تحت مدیریتش بگوید، آن را به فرزندخواندگی مرتبط می‌داند و می‌گوید «متاسفانه در کشور ما با ورزش‌های پاورلیفتینگ و پرس سینه مثل یک فرزندخوانده برخورد می‌شود که در شان ورزشکاران این رشته نیست.»
حمید صدیقیان، مربی سنگ‌نوردی زنجان، نیز همانند همکاران ورزشی خود فرزندخوانده بودن را خوش نمی‌دارد و می‌گوید «متاسفانه فدراسیون کوهنوردی به تنها رشته مدال آور خود در حدی که شایسته آن است بها نمی‌دهد و به چشم فرزند خوانده به آن نگاه می‌کند. فدراسیون کوهنوردی نباید به رشته ما به چشم فرزندخوانده نگاه کند.»
بهمن بردبار،‌ رئیس هیئت بوکس گیلان، بوکس را فرزندخوانده ورزش گیلان می‌خواند که مظلوم واقع شده است.به نظر می‌رسد این فرهنگ فرزندخوانده خواندن برای نشان دادن تبعیض را اهالی بوکس نهادینه کرده‌اند. در بسیاری از خبرها درباره‌ی بوکس گفته می‌شود که بوکس که به فرزندخوانده ورزش ایران شهرت دارد.
حتی اهالی فوتبال نیز که همه در مقایسه با این فرزند «واقعی» ورزش خود را فرزندخوانده‌ای مورد تبعیض می‌خوانند، راهی برای این که فرزندخواندگی را امری مذموم بخوانند، پیدا می‌کنند. ایرج باباخواهی، در روزنامه ورزشی گل می‌نویسد «نگاه کفاشیان به تیم امید همچنان درست نیست و به چشم یک ناپدری به این تیم که در حکم فرزندخوانده فدراسیون است نگاه می‌کند و توجهی به آنها ندارد. برای همین دلش نمی‌آید پول این بنده خداها را بدهد.»
ناآگاهی اهالی ورزش و تکرار مکرر تصویر نادرست از فرزندخواندگی در گفتارهایشان دردآور است، اما ناگهان محمود گودرزی، وزیر ورزش و جوانان، آب پاکی را به دست آدم می‌ریزد. سخنان وزیر ورزش مصداق بارز این مثل است که هر چه بگندد، نمکش می‌زنند؛ وای به روزی که بگندد نمک. محمود گودرزی، وزیر ورزش و جوانان، در مراسم معارفه مدیرکل ورزش و جوانان استان تهران برای این که بگوید ما افراد شایسته و با سابقه ورزشی را برای چنین پست‌هایی انتخاب می‌کنیم، دیواری کوتاه‌تر از فرزندخوانده‌ها نیافته است. به باور وی «تمامی افرادی که گزینش می‌شوند، باید متعلق به همین خانواده ورزش باشند، حالا ممکن است در داخل خانواده بعضی‌ها فرزندخوانده باشند که باید جایشان را به کسانی که اهل خانواده هستند بدهند.»
پیشتر در نوشته‌ای کوتاه درباره‌ی این گفته‌ی وزیر ورزش پیش‌بینی کرده بودم که « احتمالن کسی متعرض وی نمی‌شود که چرا چنین وقیحانه درباره‌ی فرزندخوانده‌ها سخن می‌گوید و حتی برایش هورا می‌کشند که حق را به حق‌دار می‌دهد.» آنچه در ابتدای این نوشته نقل کردم، شاهد این ادعا است. بدتر آن که محمود گودرزی، بارها این جمله را تکرار کرد تا راه را بر این تصور که گفته‌اش لقه‌لقه‌ی زبانی بوده است، ببندد. وی دو هفته بعد دوباره گفت «فرزندخوانده‌ها در ورزش زیاد هستند.» دو هفته بعدش نیز، در گفتگو با شبکه رادیویی ورزش در آستانه‌ی سال ۱۳۹۴ وقتی با با سوال خبرنگار مواجه می‌شود که «بحث مهمی که شما چندبار به شکل‌های مختلف مطرح کردید این است که فرزندخوانده‌ها باید بروند و جایشان را به ورزشی‌ها بدهند. نمونه آن هم که گفتید بیش از ۱۵۰ نفر نماینده مجلس در فدراسیون‌ها مشغول به کار هستند.» به صراحت می‌گوید « در جمع نسبتاً خصوصی مطرح شد که فرزندخوانده‌هایی در ورزش وجود دارند از جمله شورای شهری‌ها، شهرداری‌ها، بانک‌ها، مراکز قدرتمند مالی و نمایندگان مجلس. این عدد مربوط به این مجموعه است، منتهی تعداد نمایندگان مجلس هم قابل توجه است.» وزیر ورزش این گفتگو را چنان مهم دانسته است، که پایگاه خبری وزارت ورزش و جوانان بازنشر شده است.
خبرگزاری برنا نیز برای وزیر هورا کشید که «وزیر ورزش یک بار دیگر به هدف زد، حقیقتی را به زبان آورد که خوشایند اهالی ورزش است.» و آن حقیقت چیزی نبود جز این که «فرزندخوانده‌های ورزش باید جای‌شان را به ورزشی‌ها بدهند. حالا که بچه‌های ورزش بزرگ شده‌اند، فرزند‌خوانده‌ها باید بروند تا بچه‌های ورزش کار را به دست بگیرند.»
این نگرش به فرزندخوانده که وی را فرزند «واقعی» نمی‌داند که جای دیگری را «اشغال» کرده است و از مواهبی بهره می‌برد که متعلق به دیگری است، بارها تکرار شده است. آن هم در جایی که محلی از اعراب نداشته است. وزیر ورزش می‌توانست باورش این باشد که باید افرادی با سابقه و تجربه‌ی ورزشی در پست‌های ورزشی قرار بگیرند. اما این گفته را به اندازه‌ی این که ورزش جای خانواده‌ی ورزش است و جایی برای فرزندخوانده‌ها نیست، گویای منظورش ندیده است. فرزندخوانده‌ای که سهمی از خانواده ندارد، باید برود تا عرصه برای فرزندان واقعی تنگ نشود.
متاسفانه اهالی ورزش به هر بهانه‌ای برای گرفتن بودجه بیشتر یا تسویه‌های سیاسی فدراسیون‌ها (انتقاد به حضور سیاسی‌ها در ورزش مادامی که ورزشی‌ها در سیاست هستد، تنها محملی سیاسی برای حذف دیگری است و نه تخصص‌گرایی) پای فرزندخوانده‌ها را به میان می‌کشند. جالب است که محمد رویانیان، مدیری سیاسی و نظامی در ورزش، تنها مدیر ورزشی است که در گفتارش نگاهی همدلانه به فرزندخواندگی دارد و در هنگام اختلاف با کریم انصاری‌فرد می‌گوید «انصاری‌فرد فرزندخوانده پرسپولیس و دایی است و مسایلی که به وجود آمده با یک گفتمان ساده حل می‌شود.»

ممكن است اين موارد را هم بپسنديد!

ارسال ديدگاه

لطفا نام خود را وارد كنيد! لطفا آدرس ايميل را صحيح وارد كنيد! لطفا پيام را وارد كنيد!