نوشته‌ی سپیده‌دم

اسم فرزندخواندگی که می‌آید همه ذهنشان می‌رود سراغ یک زوج عاشق‌پیشه که احتمالا آقا مشکل دارد و بچه‌دار نمی‌شود (چون اگر خانم مشکلی داشت، در خیلی از موارد آقا ازدواج مجدد می‌کرد) و بچه احتمالی پرورشگاهی هم یک بچه ناخواسته و به احتمال زیاد نامشروع است!
راستش الان را نمی‌دانم که چقدر این دید و فرهنگ نسبت به فرزندخواندگی در داخل ایران و جامعه سنتی آن تغییر کرده ولی تا چندین سال پیش این گونه بود. همین بس که دختر دایی بنده که جزو دسته‌بندی زوج‌های مذکور هستند بعد از آوردن یک جفت دو قلو به همه اعلام کرد که والدین بچه‌ها معلومند و به هیچ سوالی هم بیش از این جوابی نمی‌دهند! کسی هم جرات نکرد پرس و جو کند!
بیرون از ایران ولی داشتن فرزندخوانده بسیار طبیعی‌ست و کسی نه ذهنش می‌رود سر کور بودن اجاق زن یا مرد و نه کسی مشروع و نامشروع بودن بچه برایش اهمیت دارد (تا جایی که دیده‌ام و شنیده‌ام البته). چه بسا خانواده‌هایی که فرزند هم دارند ولی کودکی را می‌آورند تا سرپرستی‌اش کنند. ولی این میان نکته‌های ریزی وجود دارد که تا واردش نشده باشی درکی از عمق ماجرا نداری.
مثلا این بچه‌ها، لزوما نوزاد دو – سه روزه نیستند که تو راحت بیاوری و بچه تو را به عنوان پدر و مادرش بشناسد. خیلی از این بچه‌ها بزرگند، می‌فهمند، با خانواده‌هایشان زندگی کرده‌اند و قبول کردن یک خانواده جدید و متفاوت کار چندان آسانی نیست.
چند وقت پیش دوستی می‌گفت که در مرکز مسلمان‌های شهرشان اعلام کرده‌اند که بین پناهجویان سوری که وارد کشور شده‌اند، کلی کودک کوچک و بزرگ است که نیاز به سرپرست دارند. اکثرا از خانواده‌های مسلمان هستند و برایشان راحت‌تر است که وارد خانواده‌ای بشوند که حداقل شباهت‌های رفتاری داشته باشند تا زخم و درد جنگ و آوارگی برایشان با این تغییر بزرگ بیشتر نشود. می‌گفت اعلام کرده‌اند که خانواده‌های غیر مسلمان بیشتر استقبال کرده بودند از پذیرفتن کودکان!
پیش خودم فکر کردم کمی اگر منصف باشی و از دید خانواده مسلمان که به هر حال طبق آداب و رسوم دین و عقیده‌اش زندگی می‌کند (فارغ از خوبی و بدی این موضوع) به این قضیه نگاه کنی علت این تعلل را به راحتی می‌فهمی: فرض کن پسری را به فرزندی می‌گیری، بعد از مدتی که  بزرگ شد شخص نامحرمی تلقی می‌شود در خانه! خانم خانه و دختران باید در منزل شخصی خودشان هم حجاب داشته باشند و اگر بچه دختر باشد به پدر خانواده نامحرم است.
همین نکنه ساده و به ظاهر پیش‌پا‌افتاده باعث می‌شود که خانواده‌های مسلمان کمی تعلل کنند در پذیرفتن یک غریبه ولو اینکه همه می‌دانیم سرپرستی یک شخص که خانواده‌ای ندارد چقدر کار خوبی‌ست…
گاهی وقت‌ها جزئیات به ظاهر کم‌اهمیت می‌توانند سرنوشت انسان‌ها را عوض کنند!

آرامگاه زنان رقصنده سایتی است که دوازده نویسنده ثابت زن دارد با یک نویسنده مهمان مرد که هر هفته همگی درباره‌ی موضوعی چالشی می‌نویسند. یکی از هفته‌هایش به فرزندخواندگی اختصاص داشت که نوشته‌های آن با اجازه‌ی آرامگاه زنان رقصنده در اینجا بازنشر می‌شود.
تمامی نوشته‌ها بدون هیچ ویرایشی منتشر شده‌اند. برای همین در متن‌های همدلانه نیز با عبارت فرزند واقعی، فرزند من نیست و فرزندخوانده است، مادر طبیعی و عبارت‌های مشابه می‌بینیم که درست آنها فرزند زیستی و مادر زیستی است. آنچه در بین قلاب آمده است، افزوده‌ی سایت است.

پیوند به
پرونده فرزندخواندگی در سایت آرامگاه زنان رقصنده
این نوشته

ممكن است اين موارد را هم بپسنديد!

ارسال ديدگاه

لطفا نام خود را وارد كنيد! لطفا آدرس ايميل را صحيح وارد كنيد! لطفا پيام را وارد كنيد!