چندی پیش شاهد یک رویداد انحلال فرزندپذیری متاثرکننده پس از یک دوره مراقبت سه ماهه بودم. اغلب والدین متقاضی انتظار دارند فرزندپذیری پاسخی به مشکلات و فقدان‌های آنها به ویژه در رابطه با موضوع ناباروری باشد. آنها می‌توانند درباره دردها و رنج‌های خود صحبت کنند، اما گاهی به این توجه نمی‌کنند که محرومیت‌ها و فقدان‌های کودک به مراتب بیشتر از آنهاست. کودکان اغلب نمی‌توانند درباره مسایل خود صحبت کنند و مشکلات خود را به زبان بیاورند و در عوض دردهای خود را به شیوه رفتاری بروز می‌دهند.
این موضوع نشان می‌دهد که متقاضیان فرزندپذیری باید بیشتر با تکالیف و وظایف خود در این مسیر آشنا شوند. فرزندپذیرها ضروری است قبل از هر چیز و در ابتدا مسایل خود را حل و فصل نمایند و در گام بعدی با نیازها و نحوه تعامل با کودکان دور از خانه آشنا شوند. علاوه بر این، خدمات روان‌شناختی قبل و بعد از فرزندپذیری نقش مهمی در پیشگیری از این رویدادها دارد و باید جدی گرفته شود.

ممكن است اين موارد را هم بپسنديد!

ارسال ديدگاه

لطفا نام خود را وارد كنيد! لطفا آدرس ايميل را صحيح وارد كنيد! لطفا پيام را وارد كنيد!