“محفظه یا دریچه‌ی بچه”مکانی هستش که این امکان رو فراهم میکنه والدین زیستی که قصد دارند ناشناس باقی بمونند به جای اینکه فرزندشون رو در اماکن ناامن و پرخطر رها کنند که ممکنه هر اتفاقی برای بچه بیافته،از حمله‌ی حیوانات خیابونی گرفته تا گیرافتادن دست یک فرد ناشایست و خیلی خطرات دیگه،بچه رو داخل این دریچه‌ها بذارند.این دریچه‌ها معمولا داخل دیوار بیمارستان‌ها،کلیساها و یا جاهای این مدلی تعبیه شده‌اند و در داخلشون یک تخت بچه وجود داره که با سنگینی وزن بچه شروع به تنظیم دما و گرم شدن میکنه و بعد از یک مدت خیلی کوتاه که والد زیستی فرصت ترک مکان رو داشته باشه شروع به آلارم زدن می‌کنه و افراد مسئول رو مطلع می‌کنه.
ای کاش این جور باشه که والدین زیستی خودشون فرزند رو تحویل بهزیستی بدن تا اطلاعاتی از گذشته مثل مسایل پزشکی و هویتی فرزند در دسترس باشه اما در غیر این صورت کاشکی داخل ایران هم همچین راه‌حل‌هایی در نظر گرفته بشه تا بچه‌هایی که همینجوری توی این پروسه جدایی از والد تا فرزندخواندگی بیشترین آسیب رو می‌خوردند حداقل توی این مورد دچار آسیب‌های مضاعف نشن. حالا اون کوچولوهایی که بعد از رها شدن ممکنه که دیگه به بهزیستی نرسند که دیگه بحثشون جدا و به مقدار زیادی غم‌انگیزه.

ممكن است اين موارد را هم بپسنديد!

ارسال ديدگاه

لطفا نام خود را وارد كنيد! لطفا آدرس ايميل را صحيح وارد كنيد! لطفا پيام را وارد كنيد!