1010آقای عسگری مربی تیم ملی تکواندو برای این که به بی‌توجهی وزارت ورزش به ‍پرداخت نکردن جایزه نایب قهرمانی به تکواندوکاران اعتراض کند، گفته است «بگویند تکواندو فرزندخوانده ورزش است و کسی از این تیم انتظاری ندارد.» این گفته از این نگرش ریشه‌دار در جامعه برمی‌خیزد که محبت ‍پدر و مادرها به فرزندخوانده‌شان واقعی نیست. در حالی که پدر و مادرها فرزندان خود را دوست دارند و برایشان فرقی نمی کند که فرزندشان زیستی باشد یا او را به فرزندی گرفته باشند.

کاش وقتی می‌خواهیم به ضایع شدن حق‌مان اعتراض کنیم، و از تبعیض گله‌مندیم، خودمان ترویج‌کننده‌ی تبعیضی دیگر نباشیم.

ممكن است اين موارد را هم بپسنديد!

۳ پاسخ

  • روزبه دانشور۱۵ شهریور, ۱۳۹۲ در ۲:۱۷ ق.ظ

    من سعی کردم شماره یا ایمیلی از آقای فریبرز عسگری پیدا بکنم که با خود ایشون صحبت کنم، اما چیزی پیدا نکردم.

    پاسخ دادن
  • شمیم۱۸ شهریور, ۱۳۹۲ در ۸:۵۵ ب.ظ

    مگه هرکی بی مبالات و بی فکر باشه و آبروی خانواده اش رو ببره نمی گن بهش بی بته یا بچه پرورشگاهی ؟
    می دونید حال روزیشون رو تصور می کنم که یه فرزند خوانده به مدارج افتخار می رسه و مایه ی مباهات والدینش می شه و والدینش رو در آغوش می کشه و می گه هرچی دارم از خدا دارم و بعد هم از شما و لابد با تحقیر به اینگونه افراد نگاه می کنه و میگه این بازنده رو نگاه کنید فکر کنم فرزند بیولوژیک ورزشه ؟!؟

    اگه گفتن چنین حرفی از یه فرزند خوانده قابل قبول باشه لابد این حرف آقای عسگری هم درسته .
    هیهات هیهات
    امان از این جماعت سبک مغز

    پاسخ دادن
  • روزبه دانشور۱۹ شهریور, ۱۳۹۲ در ۶:۲۹ ب.ظ

    به خانم شمیم: شنیدن این حرف ها برای پدر و مادرها خیلی آزاردهنده است و خوشایند نیست. از طرف دیگه من فکر می کنم یک دلیل عمده اش نا آگاهی در این مورد باشه و این که معمولن کسی تجربه ی مشابه ندیده و فرصتش رو نداشته که جنبه های دیگه ی قضیه رو هم ببینه. شاید حکایت از بی شعوری داشته باشه، اما الزامن نشانه ی نیت و قصد بد نیست. به نظر من به ترین راه آموزش دادن و به آرومی تربیت کردن افراد محیطه. کار خیلی سخت و زمان بریه و به اعصاب و وقت و تلاش خیلی زیادی احتیاج داره، اما ارزشش رو داره. این رو هم بگم که آموزش دادن دیگران همیشه هم موثر نیست و خیلی از موارد بوده که ما کوتاه اومدیم و از آموزش دادن بعضی افراد دست شستیم، اما در اکثر موارد نیت مردم خوبه و اگر با آرامش و حوصله بهشون یاد بدین، با آغوش کمابیش باز استقبال می کنن. برای همین هم بود که من سعی کردم ایمیل یا شماره تلفنی از همین آقای عسگری پیدا کنم که اشتباهش رو به آرومی بهش گوشزد کنم (که البته در پیدا کردن امکان تماس هم موفق نبودم).

    پاسخ دادن

ارسال ديدگاه

لطفا نام خود را وارد كنيد! لطفا آدرس ايميل را صحيح وارد كنيد! لطفا پيام را وارد كنيد!