untitledامروز یک سال از تصویب نهایی قانون حمایت از کودکان بدون سرپرست و بدسرپرست در مجلس می‌گذرد، قانونی که تصویب آن نزدیک به پنج سال طول کشید (به تاریخ‌نگاری این قانون مراجعه کنید). روزنامه‌ی جام‌جم شاید به همین مناسبت درباره‌ی این قانون مطلبی منتشر کرده است و عملکرد یک‌ساله سازمان بهزیستی را در خصوص این قانون مرور می‌کند. اما این مرور صادقانه نیست و دستاوردهایی نادرست برای قانون جدید برشمرده می‌شود که حتی در برخی موارد، قانون جدید شرایط را نسبت به گذشته دشوارتر کرده است.

اولین ادعای نادرست در عنوان نوشته است که «فرزندخوانده داشتن دیگر رویا نیست.» این ادعا بارها تکرار شده است که فرایند فرزندخواندگی تسهیل شده است و تعداد کودکانی که امکان فرزندخواندگی آنها وجود دارد، بیشتر شده است. در این نوشته نیز ادعا شده است که با قانون جدید تعداد کودکان شیرخوارگاه‌ها و مراکز نگهداری کودکان کاهش می‌یابد. اما همان‌طور که در مقاله‌ی دیگری نشان داده‌ایم با قانون جدید قدرت ولی قهری افزایش یافته است و کودکان بدسرپرست در چنبره‌ی قدرت ولی قهری قرار گرفته‌اند. قانون جدید امکان واگذاری سرپرستی دایم کودکان بدسرپرست را که طبق قانون مصوب ۱۳۵۳ وجود داشت، از میان برداشته است و تنها سرپرستی موقت این کودکان را بر اساس موادی از قانون مدنی مجاز شمرده است؛ قوانینی که پیش از این وجود داشتند و دادگاه‌ها بر مبنای آن بارها رای سرپرستی موقت صادر کرده‌اند.

نحوه درج موضوع فرزندخواندگی در شناسنامه از جمله مواردی است که منوط به تدوین آیین‌نامه‌ اجرایی دانسته شده است. فاطمه رضایی، کارشناس حقوق کودکان سازمان بهزیستی، درباره‌ی موضوع شناسنامه می‌گوید «چون جزئیات زیادی دارد، به آیین‌نامه اجرایی ارجاع شده، به همین دلیل هنوز مشخص نیست که مفاد حکم در شناسنامه درج می‌شود یا شماره حکم، چون شناسنامه‌های جدید برای درج چنین مطالبی جا ندارند. بنابراین باید منتظر آماده شدن آیین‌نامه اجرایی آن بود که قرار است از سوی سازمان ثبت احوال ارائه شود.» این در حالی است که سازمان ثبت احوال در صفحه‌ی توضیحات شناسنامه عبارت‌های متفاوتی از درج شماره حکم تا مفاد حکم را می‌نویسد و همین موضوع باعث نگرانی خانواده‌های فرزندپذیر شده است. اما کارشناس خقوق کودکان سازمان بهزیستی از آن بی‌اطلاع است.

در قانون جدید امکان واگذاری سرپرستی کودکان دختر به زنان بدون شوهر فراهم شده است. نفریه، معاون اجتماعی سازمان بهزیستی، می‌گوید «اکنون استان‌هایی وجود دارند که در آنها سرپرستی کودک به دختران مجرد واگذار شده است. وی درباره صدور شناسنامه برای چنین کودکانی عنوان می‌کند: فعلا به این افراد سرپرستی کودک به صورت موقت داده می‌شود و تا مرحله شش ماه واگذاری موقت به پایان برسد آیین‌نامه‌های مربوط نیز آماده شده و آن وقت می‌توان برای کودک شناسنامه صادر کرد.» طبق قانون اولویت واگذاری سرپرستی با زوج‌های بدون فرزند است و زنان بدون شوهر در اولویت دوم هستند. با توجه به صف طولانی زوج‌های منتظر برای سرپرستی دایم هیچ گاه نوبت به زنان بدون شوهر نمی‌رسد. نکته‌ی مثبت این قانون فراهم کردن فرصت واگذاری سرپرستی موقت دخترها به زنان بدون شوهر است. در سرپرستی موقت شناسنامه به نام سرپرست صادر نمی‌شود که نیازی به آیین‌نامه داشته باشد.

نویسنده‌ی مقاله پا را از شرایط قانون فراتر گذاشته است و برای زنان بدون شوهری که تقاضای سرپرستی دارند، شرط‌های اضافی گذاشته است و می‌نویسد «هر دختر و زن مجردی نمی‌تواند کودکی را به فرزندخواندگی بگیرد، برای نمونه چنین شخصی باید به اصول و ارزش‌های کشور پایبند باشد، افزون بر این دختران مجردی می‌توانند سرپرستی کودکی را به عهده بگیرند که شرایط ازدواج برای آنها بعید، سن ازدواج شان گذشته یا سن باروری آنها سپری شده باشد.» شرایطی که هیچ کدام در قانون نیامده و دلخواه نویسنده مقاله – مهدی آیینی – است. همین نگاه باعث شده است که شفقنا این مطلب را با عنوان «بررسی آسیب‌های سرپرستی کودکان توسط دختران مجرد» بازنشر کند.

 

ممكن است اين موارد را هم بپسنديد!

۶ پاسخ

  • mitra۱ مهر, ۱۳۹۳ در ۴:۳۴ ق.ظ

    فقط میتوانم بگویم متاسفم از این قوانین که جز دردسر برای بچه های بی سرپرست و بدسرپرست و برای خانواده های متقاضی چیزی ندارد. پیش بینی می کنم تعداد افرادی که خواهان سرپرستی باشند اگر به این منوال ادامه یابد کمتر شود.

    پاسخ دادن
  • هادي۱ مهر, ۱۳۹۳ در ۷:۱۲ ق.ظ

    سلام
    به نظر می رسد تنها موردی که در تصویب و اجرای قانون جدید اهمیت نداشته امنیت روحی و روانی کودکان فرزندخوانده و خانواده های آنهاست که اگر اینچنین نبود شاید قانون به شکل دیگری بود ولی افسوس…

    پاسخ دادن
  • شکیبا۷ مرداد, ۱۳۹۴ در ۲:۰۸ ب.ظ

    اگر اجرا می شد اهمیتش آشکار میشد. همکارانم که مادر شدند- چند بار با مرخصی های ۶ و ۹ ماهه -هم درک نکردند که رها کردن جگر گوشه ی چند ماهه درروز بعد از تحویلش و ماه های پس از آن چه طعم تلخی دارد.چه رسد به مجریان قانون مرد که تبصره ماده ۶ قانون حمایت از کودکان بی سرپرست هنوز به سمع و نظرشان نرسیده گویا.واقعا”همدردی نظر مرا نمیبیند که همصدایی کنیم؟

    پاسخ دادن
    • مدير سايت۸ مرداد, ۱۳۹۴ در ۱:۴۰ ق.ظ

      همان طور که در پاسخ نوشته‌ی دیگر شما گفتم، اگر تجربه‌ی خودتان در این مورد را بنویسید، مجالی برای طرح آن در سایت خواهد بود. متاسفانه کسی گوشش بدهکار به مشکلات خانواده‌های فرزندپذیر نیست. و برای این که هزینه‌هایشان کم شود، بدون توجه به مصوبه مجلس و ابلاغ قانون توسط دولت که اجرای آن را برای تمام سازمان‌ها و شرکت‌ها الزامی می‌کند، فقط با استناد به این که نامه خاصی برای آنها برای اجرای قانون کشور نیامده است، از اجرای آن سر باز می‌زنند. حرف آنها مثل این است که کسی دزدی کند و بگوید کسی به من طی نامه‌ای اختصاصی ابلاغ نکرده است که دزدی جرم است. قانون در روزنامه رسمی کشور منتشر شده است و با امضای رییس جمهور ابلاغ شده است.

      پاسخ دادن
  • 090168۲۹ فروردین, ۱۳۹۵ در ۷:۴۰ ب.ظ

    اگه کسی نتونه بچه شو نگه داره باید چیکار کنه، الان من کسی رو میشناسم که سه تا بچه ی کوچیک داره واسه پدرشون یه اتفاقی افتاده دوماه پیش الان ام یه بچه هشت ماهه بارداره خانومش، باید چیکار کنه، قست دارن اونو قبل بر دنیا اومدنش بدنش به یه خانواده که بچه ندارن، آیا درست این کار

    پاسخ دادن
    • مدير سايت۳۰ فروردین, ۱۳۹۵ در ۱۲:۵۰ ب.ظ

      واگذاری فرزند به دیگران، غیرقانونی است و برای آن مجازات در نظر گرفته شده است. افرادی که نمی‌توانند از کودک‌شان به هر دلیل نگهداری کنند، ایشان را طی مراحل قانونی به بهزیستی تحویل می‌دهند و بهزیستی نیز مطابق قانون سرپرستی آنها را به افراد واجد شرایط واگذار می‌کند.

      پاسخ دادن

ارسال ديدگاه

لطفا نام خود را وارد كنيد! لطفا آدرس ايميل را صحيح وارد كنيد! لطفا پيام را وارد كنيد!